slide-2.png

Bevrijd van gedachten aan zelfmoord

14. 02. 17
posted by: administrator
Hits: 1401

Het lijkt al een hele tijd geleden dat ik het leven moe was, ik kon het gewoon niet meer aan. Ik was er de afgelopen 45 jaar al vaker mee bezig geweest, dat het leven hier op aarde niet mijn wereldje was. Een maand geleden zat ik echt op de rand, ik wilde dood. Was moe van het vechten. Ik leefde niet, ik overleefde, zo als mijn kind het zo goed kan uitleggen. Zij begreep me, hoe krachtig van haar. Ze was er uiteraard niet blij mee, maar ze steunde me waar ze kon en liet me mijn eigen beslissingen nemen.

Ik kreeg van een vriend het nummer van de Praktijk voor Gebedsgenezing, maar dacht wat moet ik ermee. Als God echt van me houdt, dan ziet hij mijn gevecht. Ik was boos op hem, en zei dan ook regelmatig: “God heeft of stoppen in zijn oor, of een verkeerde bril op. Hij hoort mijn hulpgeroep niet...”

12 juni 2008 was voor mij de dag van ommekeer; er kwam iemand van het pastorale werk op mijn pad, en ik durfde te bekennen zwaar depressief te zijn, zo erg dat ik dacht een overdosis slaappillen te nemen. Waar ik het vandaan haalde weet ik niet, maar ik vond dat ik mezelf nog een kans moest geven. Met. antidepressiva wilde ik het nog een keer proberen, maar ik wist dat dat alleen niet voldoende was.

Tineke heeft voor mij gebeden en zij nam mij mee in haar gebed. Ik heb mijn leven in Gods handen gelegd, met de vraag: redt me, ik kan het niet meer alleen! Met dat kleine sprankje kracht wat ik in me had, heb ik zijn hand genomen, en deze laat ik nooit meer los. Ik ben gaan lezen en gaan bidden.
Ik kan zeggen na vele vele jaren: ik voel me goed.
Ik weet ook dat ik van de medicijnen af kom, maar alleen met Gods hulp.

Maria