slide-2.png

Valentina M. eindelijk verlost van schuldgevoel en zelfmoordgedachten, gezin bevrijd van de vloek

18. 07. 27
posted by: Super User
Hits: 177

Juli 2018

Redactie: Op 19 mei ontvangen we een mailtje van Valerina met een noodkreet. Er rust een vloek op haar, op haar kinderen en haar familie. De hemel lijkt van koper. Ze is wanhopig, radeloos en intens verdrietig  Ze is van plan uit het leven te stappen, want ze ziet geen andere uitweg. We maken een belafspraak met haar. Wanneer ze belt praten we en spreken we een gebed over haar uit. Ook geven we haar enkele Goddelijke principes mee waar ze wat houvast aan kan hebben. Een maand later (juni), na ons derde telefoongesprek, stuurt ze ons weer een mailtje. Dit keer is het geen nood- maar een juichkreet. 

Valentina: "Ik had altijd het gevoel dat een vloek onze familie uit elkaar dreef. Mijn moeder kon niet voor haar kinderen zorgen, iets wat mijn kinderen ook hebben meegemaakt. Toen mijn dochter mij het meest nodig had, was ik er niet voor haar omdat ik toen aan de drugs zat.
Ik zag dat alles wat mijn (inmiddels volwassen) kinderen hebben opgebouwd, weer onder hun voeten werd afgebroken. Daar had ik veel verdriet van. Als zij in een negatieve situatie belandden dan gaf ik mijzelf de schuld, want als ik hun niet had verwaarloosd, dan was dat hun niet overkomen, zo dacht ik. Ik nam dan ook alle schuld van hun ellende op mij. Waarom God? Ik had veel gebeden, maar dat werkte niet. Het gaat nooit meer goedkomen. De enige uitweg die ik nog zag was een hand pillen en gaan inslapen, want ik kon het ongeluk van mijn kinderen niet langer aanzien. Als laatste strohalm nam ik contact op met de Praktijk voor Gebedsgenezing.

De eerste dagen was ik wat wantrouwig, zo van: Het helpt toch niet. In mijn hoofd had ik altijd een chaos, maar ik merkte dat dit na het gebed en gesprek wel stukken minder was geworden. Het drong tot mij door dat, wanneer ik uit het leven zou stappen, ik mijn kinderen een definitief leed zou aandoen En juist dat is wat ik mijn kinderen niet aan wilde doen. Eerlijk gezegd wilde ik het niet echt doen, maar ik wilde een oplossing. En die kreeg ik van God.

Ik mag mijn kinderen elke dag zegenen, God heeft mij vergeven, mijn kinderen hebben mij vergeven en ik heb mijzelf ook vergeven. Het leven gaat met ups en downs, maar als het slecht gaat dan weet ik dat het ook altijd weer goed komt. Ik voel me bevrijd, mijn kinderen hebben het goed en ik heb nu een hele goede open relatie ze."